20 LAT TEMU ŚWIAT POŻEGNAŁ LADY DI

PDFDrukujEmail

Artykuły miesiąca - Nr 163 lipiec 2017

Самые новые шаблоны Joomla на нашем сайте.
Красивые Шаблоны Joomla 2.5
Игровые шаблоны DLE
Самая быстрая Диета

fot. Kensington Palace / exhibition: Diana: Her Fashion StoryOd czasu, kiedy wyszła za mąż za brytyjskiego następcę tronu, jej życiu towarzyszyły skandale, plotki, ale i ogromny szacunek ze strony Brytyjczyków. Jej ewidentnie odmienne podejście do roli przyszłej królowej i niezwykła otwartość zyskiwały poklask społeczny, ale też przyczyniały się do coraz większego niezadowolenia dworu. Każdy jej krok śledziły setki aparatów fotograficznych, a prywatność stała się luksusem, na który nie zawsze mogła sobie pozwolić. Nawet tuż przed śmiercią. 20 lat temu, 31 sierpnia 1997 r., w tragicznym wypadku w Paryżu zginęła księżna Diana.

OD SZLACHCIANKI DO KSIĘŻNEJ

Diana urodziła się 1 lipca 1961 r. w szlacheckiej rodzinie Spencerów. Była czwartym dzieckiem Johna Spencera i Frances Roche. Wychowywała się w Sandringham, gdzie swoją letnią rezydencję ma Elżbieta II. Diana miała tam od dziecka styczność z Windsorami – wczesne lata spędzała często na zabawach z książętami Edwardem i Andrzejem. Jako dziecko z wyższych sfer pierwotnie pobierała nauki pod nadzorem guwernantki. Później została zapisana do prywatnej szkoły dla dziewcząt. Nie należała do solidnych uczennic – dwukrotnie oblała egzaminy końcowe. Później przez rok uczyła się w Szwajcarii, po czym wróciła do Londynu i z koleżankami wprowadziła się do mieszkania matki. Łapała się najróżniejszych zajęć; była m.in. instruktorką tańca (aż do wypadku na nartach). Po rehabilitacji rozpoczęła pracę jako przedszkolanka i prywatna opiekunka do dzieci. Ostatecznie matka kupiła jej mieszkanie w londyńskim Earl’s Court, gdzie Diana przebywała do 1981 r.

Cztery lata wcześniej poznała księcia Karola. Z tym że wówczas obiektem jego zainteresowań była siostra Diany, Sarah. Dopiero w 1980 r. Karol dostrzegł potencjalną żonę w Dianie. 6 lutego 1981 r. odbyły się zaręczyny. Karol oświadczył się młodej szlachciance, a ta oświadczyny przyjęła, choć utrzymywano to w tajemnicy przez kilka kolejnych tygodni. Musiała też zrezygnować z pracy przedszkolanki i przeprowadzić się do Clarence House, w którym wówczas mieszkała królowa matka. Później przeniosła się do Pałacu Buckingham, gdzie przebywała aż do ślubu. 29 lipca 1981 r. Diana została księżną. Ślub odbył się w katedrze św. Pawła. Uroczystość oglądało w telewizji 750 mln widzów na całym świecie, a 600 tys. ludzi zebrało się na trasie przejazdu karety w centrum Londynu. Po ślubie małżonkowie wprowadzili się do Kensington Palace.

DZIECI I SEPARACJA

Pierwsza ciąża księżnej została oficjalnie ogłoszona w listopadzie 1981 r. Trzy miesiące później Diana rzuciła się ze schodów; na szczęście oprócz siniaków nic jej się nie stało, a płodowi nie zagrażało niebezpieczeństwo. 21 czerwca 1982 r. przyszedł na świat pierwszy syn Diany i Karola, William. Dwa lata później, we wrześniu, urodził się drugi syn książęcej pary, Henryk, od dziecka potocznie zwany Harrym. Niektórzy zarzucali Dianie zdradę z Jamesem Hewittem, zwracając uwagę na wyjątkowe podobieństwo Harry’ego. Jednak ostatecznie teza ta została odrzucona.

Diana wychowywała synów w zupełnie innej atmosferze, niż wymagałaby tego dworska etykieta. Zwolniła nianię, sama decydowała o wyborze szkoły dla chłopców, o ich ubiorze, sama zabierała synów do szkoły i praktycznie dopasowywała swoje publiczne obowiązki do godzin odstawiania dzieci do szkoły i ich odbierania.

W przeciągu zaledwie pięciu lat od ślubu różnice charakterów, także ze względu na 13 lat różnicy między małżonkami, zaczęły być coraz bardziej widoczne. Na horyzoncie pojawiła się Camilla Parker Bowles, którą Diana publicznie oskarżała o powolny rozpad małżeństwa. Na światło dzienne zaczęły wychodzić romanse obojga małżonków. Prasa brukowa rozkoszowała się publikacjami zapisów rozmów telefonicznych, a wkrótce pojawiła się skandalizująca książka autorstwa Andrew Mortona pt. „Diana: Prawdziwa historia”. W grudniu 1992 r. ówczesny premier John Major publicznie ogłosił separację pary, a dokładnie rok później Diana wycofała się z życia publicznego.

Szukając akceptacji Brytyjczyków, w 1994 r. książę Karol udzielił wywiadu, w którym przyznał się do romansu z Parker Bowles, zaznaczając przy okazji, że związał się z nią po tym, kiedy małżeństwo z Dianą zaczęło się rozpadać. Diana nie pozostała mu dłużna i rok później na antenie BBC opowiedziała o swojej depresji, próbach samobójczych, bulimii i braku zainteresowania ze strony męża. Sporo miejsca poświęciła także samej Camilli.

28 sierpnia 1996 r. rozwód stał się faktem. Diana dostała 17 mln funtów, a także zagwarantowała sobie dodatkowe 400 tys. funtów rocznie. Utraciła tytuł „Jej Królewska Wysokość”, ale zachowała tytuł księżnej Walii. Jako matka drugiego i trzeciego pretendenta do brytyjskiego tronu zachowała też status członka rodziny królewskiej. Oboje małżonkowie zobowiązali się także do zaprzestania publikowania jakichkolwiek szczegółów z życia prywatnego oraz dotyczących rozwodu.

DIANA PUBLICZNIE

Od października 1981 r. Diana regularnie pojawiała się publicznie, czy to u boku Karola, czy samodzielnie, wypełniając coraz więcej królewskich obowiązków. To właśnie wtedy prasa oficjalnie okrzyknęła ją „królową stylu”. Powoli stawała się patronką coraz większej liczby organizacji charytatywnych; po rozwodzie zrezygnowała z patronowania ponad stu z nich. W latach 90. Diana szczególnie zaangażowała się w pracę organizacji charytatywnej HALO, która za swoje zadanie przyjęła czyszczenie powojennych terenów z min lądowych. Nie był też żadną tajemnicą jej związek z Dodim Al-Fayedem, synem Mohameda Al-Fayeda, właściciela luksusowego sklepu Harrods w zachodnim Londynie. Jak również jej wcześniejszy, choć krótki, związek z chirurgiem sercowym Hasnatem Khanem.

31 SIERPNIA 1997 R.

O godzinie 00.20 Diana i Dodi Al-Fayed opuścili Hotel Ritz w Paryżu. Wyszli tylnymi drzwiami, aby w ten sposób zmylić dziennikarzy. Kierowcą samochodu, który miał ich zabrać do apartamentu Al-Fayeda, był wiceszef ochrony w hotelu, Henri Paul. Pierwotnie paparazzi zostali zmyleni poprzez specjalnie podstawiony z przodu hotelu samochód. Dzięki temu Dianie i Dodiemu udało się odjechać w spokoju. Dopiero po jakimś czasie paparazzi zorientowali się, że zostali wyprowadzeni w pole, i postanowili dogonić księżną. Samochód prowadzony przez Paula wjeżdżał już do tunelu pod mostem Pont de l'Alma z prędkością 105 km/h. Według późniejszych ustaleń kierowca był pod wpływem alkoholu i stracił panowanie nad kierownicą, po czym z impetem uderzył w jeden z filarów oddzielających pasy ruchu. Paul i Al-Fayed zginęli na miejscu. Diana została przewieziona do szpitala Pitié-Salpêtrière, gdzie chwilę po 2.00 zmarła w wyniku rozległych obrażeń wewnętrznych. Dochodzenie ustaliło także, że paparazzi nie ponosili bezpośredniej winy za wypadek, jako że w chwili zdarzenia w ogóle nie było ich w okolicy. Dojechali dopiero po tragedii.

Tego samego dnia ciało księżnej wróciło do Londynu, przewiezione przez księcia Karola i jej dwie starsze siostry. 6 sierpnia 1997 r. Wielka Brytania – oraz cały świat – pożegnała Dianę. Na pogrzeb zjechały do stolicy ponad 3 mln ludzi, a transmisję w 44 językach oglądało 2,5 mld widzów w 200 krajach.

Śmierć „królowej serc” miała ogromny wpływ na społeczeństwo. W ciągu zaledwie czterech tygodni od pogrzebu aż o 17 proc. wzrosła liczba samobójstw w Anglii i Walii, a o 44 proc. liczba samookaleczeń.

Choć jej życie dalekie było od baśniowego, Diana pozostawiła po sobie ogromny dorobek, zwłaszcza na polu organizacji charytatywnych, które do dziś pielęgnują i promują jej zaangażowanie i pracę. Do dziś pamięć o księżnej jest wyjątkowo żywa, o czym świadczą nowe pomniki, kolejne produkcje filmowe czy też kontynuowanie jej pracy przez obu synów. Kensington Palace co chwilę przypomina postać Diany. Obecnie czynna jest w nim wystawa sukien, które nosiła przy najróżniejszych okazjach. Być może Diana nie była popularna wśród członków rodziny królewskiej, ale Brytyjczycy do dziś stawiają ją na piedestale. Za to, jakim była człowiekiem. A dopiero potem księżną.

 

Filip Cuprych

Gazetka 163 – lipiec – sierpień 2017

WYDARZENIA


REKLAMA

PARTNERZY



WSPÓŁPRACA



Łączna liczba odwiedzin

Aktualnie on-line: