DZIECKO PRZED EKRANEM

PDFDrukujEmail

Artykuły miesiąca - Nr 165 październik 2017

Самые новые шаблоны Joomla на нашем сайте.
Красивые Шаблоны Joomla 2.5
Игровые шаблоны DLE
Самая быстрая Диета

Żyjemy w świecie coraz bardziej zdominowanym przez technologię. Ekrany komputerów, laptopów, telewizorów, smartfonów i konsoli do gier towarzyszą nam codziennie, a dzieciom praktycznie od pierwszych chwil życia. W nie wpatrują się dorośli w pracy i po niej; tu rozrywki szukają nastolatki, a dzieci – zabawy.

NOWE WYZWANIA

Współcześni rodzice muszą odpowiedzieć sobie na wiele pytań. Kiedy pozwolić dziecku na oglądanie filmów w telewizji, a kiedy na uczestnictwo w grach? Ile czasu dziecko może spędzić przed ekranem? Kiedy kupić pierwszy telefon komórkowy i jak ochronić dziecko przed nieodpowiednimi treściami w internecie? Jak mądrze określić zasady korzystania z nowoczesnych sprzętów elektronicznych i ustrzec siebie, a przede wszystkim dzieci i młodzież, przed wielogodzinnym wpatrywaniem się w ekran? Pomocne mogą być ustalenia badaczy zajmujących się tą dziedziną.

Dzieci do drugiego, trzeciego roku życia w zasadzie nie powinny mieć styczności z żadnym ekranem, ale często rodzice, by je uspokoić lub czymś zająć, dają im smartfon do zabawy. Nie jest to wskazane, ale jeśli już tak się dzieje, to dorosły powinien być obecny przy dziecku i kontrolować sytuację. W tym wieku nadmiar bodźców nie jest wskazany, bo może powodować nadmierne u maluchów pobudzenie i kłopoty ze snem.

W przypadku dzieci pomiędzy trzecim a dwunastym rokiem życia eksperci dopuszczają spędzanie do 30 minut dziennie przed ekranem. Najlepiej jeśli dzieci oglądają wartościowe bajki i filmy bez reklam, programy i gry edukacyjne. Po szóstym roku życia, jeśli dzieci wywiązują się ze swoich obowiązków szkolnych oraz jeśli wystarczająco dużo czasu spędzają na zabawach ruchowych, można pozwolić na częstsze korzystanie z ekranu. Ale zawsze dorosły powinien czuwać wtedy nad swoją pociechą i tym, co ogląda.

Dzieci dwunastoletnie i starsze mogą już samodzielnie korzystać z komputera czy smartfona, ale czas przeznaczony na tę aktywność w dalszym ciągu zależy od rodziców i powinien być wspólnie negocjowany między dorosłymi a dziećmi.

TO RODZIC DECYDUJE

To rodzice decydują, ile czasu (i kiedy) dzieci spędzą przed ekranem. Zalecenia badaczy są ogólną zasadą, którą każda rodzina dostosowuje do swoich potrzeb czy możliwości. Najważniejsze jest jednak wprowadzanie stałych reguł korzystania z urządzeń elektronicznych oraz przestrzeganie ich przez domowników, ale też gości czy osoby pełniące funkcję opiekunów do dzieci. To może być wyznaczenie ilości czasu – np. danie dziecku trzech godzin w ciągu tygodnia na korzystanie z dowolnego ekranu oraz pozwolenie na wybór, na który ekran je przeznaczy. Ważne, by nie przekroczyć umówionego limitu czasu. Dla dziecka to też nauka rozsądnego gospodarowania czasem i ponoszenia konsekwencji swoich wyborów. Można również umawiać się na obejrzenie konkretnej liczby filmów czy przejście określonego poziomu w grze.

Dobrze jest towarzyszyć dziecku na każdym etapie wtajemniczenia – oglądać wspólnie filmy, grać, szukać informacji. Z jednej strony wyjaśniać działanie i podpowiadać rozwiązania, a z drugiej – chronić przed zagrożeniami, uczulając na niebezpieczeństwa.

CZEGO NIE NALEŻY ROBIĆ?

Odradza się dzieciom oglądanie telewizji w porze rannej, przed wyjściem do szkoły. Ranek ma być czasem przygotowania się do wyzwań nadchodzącego dnia i skoncentrowania się na czekających na dziecko zadaniach. Telewizja zaś przedłuża stan rozmarzenia i nie pozwala się dobrze rozbudzić, by sprostać wyzwaniom realnego świata. Do mniej więcej siódmego roku życia świat rzeczywisty i oglądany na ekranie nie jest przez dzieci odróżniany. Realność i wirtualność się mieszają. Dziecko nie potrafi zrozumieć, że to, co widzi na ekranie, jest fikcją, a nie prawdą. Dlatego tak ważne jest, by udostępniać dzieciom tylko filmy i programy dostosowane do ich wieku i być obecnym obok nich, by tłumaczyć i wyjaśniać. Szczególnie gdy pojawiają się sceny, które mogą wywołać uczucie strachu lub euforii. Dzieci tak bardzo wczuwają się w sytuację bohatera, że razem z nim płaczą, śmieją się, przeżywają radości i niepowodzenia do tego stopnia, jakby to była rzeczywista postać.

 

Starsze dzieci trzeba uczulić na zagrożenia, które mogą czyhać na nie w internecie. Należy przestrzegać przed podawaniem danych osobowych, wysyłaniem zdjęć. Rodzice powinni pomyśleć też o zainstalowaniu w domowych komputerach oprogramowania czy filtrów uniemożliwiających wchodzenie na strony nieodpowiednie dla nieletnich.

 

ZAMIAST EKRANU

 

Nie można tylko zabronić korzystania z laptopa czy smartfona. Trzeba zaproponować coś w zamian. Tradycyjne zabawy mają niezwykle pozytywny wpływ na rozwój dzieci, szczególnie do szóstego roku życia. Warto pomyśleć o wspólnych spacerach, wycieczkach, zwiedzaniu, uprawianiu sportu. Umożliwić interakcje z rówieśnikami, ale w rzeczywistym świecie. A czasami pozwolić na zwykłe nudzenie się. To ostatnie bowiem sprawia, że mamy czas zastanowić się nad tym, co naprawdę chcemy robić. Także wtedy przychodzą nam do głowy rozwiązania problemów, ciekawe pomysły, nowatorskie rozwiązania.

 

Rodzice muszą nauczyć dzieci świadomego i odpowiedzialnego korzystania ze zdobyczy nowoczesnej techniki. Izolacja od nich nie jest możliwa, ale kontrola jak najbardziej wskazana.

 

Sylwia Maj

Gazetka 165 – październik 2017

WYDARZENIA


REKLAMA

PARTNERZY



WSPÓŁPRACA



Łączna liczba odwiedzin

Aktualnie on-line: