JESTEM INTROWERTYKIEM

PDFDrukujEmail

Artykuły miesiąca - Nr 179 marzec 2019

Самые новые шаблоны Joomla на нашем сайте.
Красивые Шаблоны Joomla 2.5
Игровые шаблоны DLE
Самая быстрая Диета

Co to właściwie znaczy, że ktoś jest introwertykiem? Czym się różni introwertyk od ekstrawertyka? Czy introwertyków jest dużo na świecie i czy introwertyzm to cecha wrodzona czy nabyta? Temat introwersji versus ekstrawersji wydaje mi się szczególnie ważny, bo tak naprawdę, choć najczęściej wcale nie zdajemy sobie z tego sprawy, od tego w dużej mierze zależy wybór naszych zainteresowań, znajomych, szkoły, ścieżki zawodowej i sposobu spędzania wolnego czasu. Zacznijmy od wyjaśnienia, że to, iż jedni z nas są bardziej introwertyczni, a inni ekstrawertyczni, jest częścią naszego temperamentu, czyli naszą cechą wrodzoną, z którą przychodzimy na świat. Nie jest to zatem kwestia wyboru. Szacuje się, że introwertyków jest w społeczeństwie około 30 proc., co oznacza, że pozostałe 70 proc. to ekstrawertycy. Można zatem powiedzieć, że świat jest przez nich zdominowany. I tak też jest. Wymaga od nas ekspansywnego podejścia do życia, jak najczęstszego wystawienia na ekspozycję społeczną i porównywania się z innymi, bycia aktywnym i dobrze zasymilowanym ze społeczeństwem. Introwertykom, mimo że starają się do wszystkich tych wymagań dopasować, w takim świecie z pewnością nie jest łatwo. Ich sposób funkcjonowania odbiega od lansowanego obecnie stylu życia, gdzie atrakcyjne społecznie są osoby głośne, dominujące i asertywne. Osoby widoczne. Abyśmy jednak mogli przybliżyć sposób funkcjonowania introwertyka, spróbujmy najpierw ustalić cechy charakterystyczne introwertyków oraz ekstrawertyków.

Cechy charakterystyczne introwertyków:

  • zatrzymują energię w sobie,
  • są refleksyjni; zanim coś zrobią, najpierw pomyślą,
  • najlepiej czują się w domu i w swoim własnym towarzystwie, irytują się, jeśli nie mogą spędzić dostatecznie dużo czasu sami lub pozostawieni w spokoju,
  • skoncentrowani na swoich uczuciach i emocjach; mówi się o nich, że mają dobry wgląd w siebie; skłonni do przeprowadzania wewnętrznych analiz,
  • są świetnymi i uważnymi słuchaczami – skupieni na rozmówcy, pamiętający detale,
  • rozmawiają spokojnie, łagodnie, zastanawiają się nad tym, co i w jaki sposób mówią,
  • wytrwali, zdolni do niezależnego myślenia, głębokiej koncentracji i twórczych rozwiązań,
  • dobrze się czują w samotności, lecz nie dlatego, że nie lubią ludzi, ale ponieważ przebywanie z innymi wyczerpuje ich zasoby energetyczne. Spotkania towarzyskie są dla nich tak wysysające, że po ich zakończeniu czują się dosłownie „wypompowani” z sił,
  • wolą rozmowy w cztery oczy aniżeli przebywanie w większym towarzystwie, zdecydowanie nie są typami „imprezowiczów”,
  • mają nieliczne grono znajomych, ale za to bardzo dbają o relacje z najbliższymi przyjaciółmi,
  • nie podejmują inicjatywy poznawania nowych osób, bo według nich kontakty z nieznajomymi są mało przewidywalne,
  • bywają powściągliwi w okazywaniu uczuć, więc mogą sprawiać wrażenie chłodnych lub trzymających dystans, są to jednak osoby niezwykle wrażliwe i delikatne,
  • wolą się uczyć i pracować samodzielnie; spokój i cisza wspierają ich efektywność,
  • zatrzymują swoje pomysły dla siebie, nieraz trzeba ich spytać o opinię, której zwykle sami z siebie nie wygłaszają,
  • zwykle są ugodowi i unikają konfliktów,
  • są znakomitymi obserwatorami emocji i trafnie odczytują intencje innych ludzi.

Cechy charakterystyczne dla ekstrawertyków:

  • otwarci, towarzyscy, czerpiący energię z przebywania z innymi,
  • nastawieni na świat zewnętrzny, mało skoncentrowani na swoich uczuciach,
  • źle się czują w samotności i ogólnie jej unikają, bo ich przytłacza,
  • lubią się ekscytować, robić wiele rzeczy, udzielać się w rozlicznych przedsięwzięciach,
  • spontaniczni,
  • mają szerokie grono znajomych i przyjaciół, z którymi uwielbiają spędzać czas,
  • cechuje ich łatwość i lekkość wyrażania się,
  • aktywni, żywo gestykulujący podczas rozmów,
  • chętnie poznają nowe osoby, a także przebywają w nieznanym sobie otoczeniu,
  • zawsze skorzy do zabawy i wyjść, dzięki którym ładują życiową energię,
  • koncentrują się na rezultatach; lubią, kiedy coś się wokół nich dzieje, często skupiają na sobie uwagę innych,
  • ekspresyjni, cieszący się bieżącą chwilą.

Różnice w sposobie funkcjonowania introwertyków i ekstrawertyków są bardzo widoczne i odczuwalne nie tylko przez nich samych, ale także przez ich najbliższe otoczenie. Najprościej można by to ująć tak, że o ile introwertyk znajduje źródło zasilania w swoim wewnętrznym emocjonalnym świecie składającym się z uczuć, idei i wrażeń, o tyle ekstrawertyk jest zasilany przez świat zewnętrzny, czerpie swoją energię z aktywności, podejmowanych przedsięwzięć, a przede wszystkim z kontaktu z innymi. Czyli to, co rozładowuje introwertyka, ładuje ekstrawertyka – i odwrotnie.

Introwertyków na świecie jest znacznie mniej, mają za to całą paletę fantastycznych zalet, z których warto zdawać sobie sprawę. Jak nikt inny odnajdują się w świecie uczuć i emocji. Lepiej od ekstrawertyków odczytują intencje innych i są znakomitymi obserwatorami życia, świata i ludzi. Są przy tym często empatyczni, a przez to skupieni na drugim człowieku. Doskonale odnajdą się w zawodach, w których właśnie te cechy są pożądane. Introwertycy, zważywszy na to, że mają wysoko rozwiniętą zdolność koncentracji, nie cenią może specjalnie luźnej rozmowy o wszystkim i o niczym, ale za to są znakomici w rozmowach o sprawach i rzeczach, które w życiu mają znaczenie. Mieć introwertyka za przyjaciela to wielki skarb. Nie będzie on może towarzyszył nam w nocnych weekendowych eskapadach, ale za to z dużym prawdopodobieństwem będzie nieocenionym powiernikiem naszych trosk i kłopotów. Zaufanym i obecnym wtedy, kiedy go potrzebujemy. Lojalnym i oddanym nam przyjacielem. Można powiedzieć, że introwertycy są emocjonalnie i duchowo głębocy, mają wysoko rozwiniętą samoświadomość. Łatwiej nam się przy nich otworzyć czy zwrócić się do nich po pomoc. Jeśli z kolei chodzi o to, jakimi są pracownikami, to mogę z dużą odpowiedzialnością powiedzieć, że cechuje ich wysoka dokładność w wykonywaniu obowiązków, a także sumienność i pewnego rodzaju determinacja. Lubią kończyć rozpoczęte zadania i starają się wykonać je najlepiej, jak potrafią. Ze względu na wspomnianą przeze mnie wysoko rozwiniętą zdolność koncentracji zwracają uwagę na detale i nie są podatni na tak zwane „rozpraszacze”, robią w związku z tym to, co do nich należy. Taki właśnie sposób pracy sprawia im wewnętrzną przyjemność. W związku z tym, że są świadomi, zazwyczaj wiedzą, czego chcą, a to daje im jasne wskazania zawodowe i życiowe. Najważniejsze jest jednak to, że mimo tych wszystkich znaczących różnic pomiędzy introwertykami a ekstrawertykami potrafią się oni wspaniale uzupełniać i, jak się okazuje, wzajemnie się od siebie uczyć i czerpać.

 

 

Aleksandra Szewczyk

Psycholog

Tel. 0486 76 05 98

Gazetka 179 – marzec 2019

WYDARZENIA


PARTNERZY


Łączna liczba odwiedzin

Aktualnie on-line:

WSPÓŁPRACA